- Nie powiem. Wyśmiejesz mnie.
- Nie mam takiego zamiaru. - odparła.
Westchnęłam. Wiedziałam, że wadera chce mi pomóc, ale czy ja wiem...
- No dobrze. - mruknęłam. - Spadłam z drzewa, bo... Bo.... Bo nie ważne.
- Nie muszę wiedzieć dlaczego spadłaś. Spadłaś i taka informacja mi wystarczy. Dasz radę chodzić?
- Nie. - odparłam.
Wadera myślała przez chwilę, w końcu powiedziała:
- W takim razie musimy kogoś zawołać.
Na samą myśl o niesieniu mnie, zrobiło mi się niedobrze.
- NIE! Poradzę sobie! - w ostatniej chwili krzyknęłam.
<Tene? Brak weny daje się we znaki ;-; >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Komentując, zachowujmy kulturę wypowiedzi. Pamiętaj, to, jak się wyrażasz świadczy tylko i wyłącznie o tobie!