Od Ryuu - Cd. Luny

Czyżbym aż tak zranił Lunę? Westchnąłem cicho. Poleciałem cicho za nią tylko temu, aby upewnić się, że trafiła bezpiecznie do jaskini. Nigdy nie wybaczyłbym sobie tego, gdyby coś się jej stało. I zapewne nie chce mnie już znać. Jednak czy ona wie, czemu wypiłem ten eliksir? Wydaje mi się, że nikt jej w tym nie uświadomił. Czwarty raz tego dnia wzbiłem się w powietrze i poszybowałem w stronę plaży. Rozłożyłem się na piasku i wpatrywałem się w wzburzone morze. W końcu miarowe wycie wiatru i szum wody ukołysały mnie do snu.

~*~

Następnego dnia postanowiłem wszystko wyjaśnić waderze. Może wtedy będzie mnie miała za mniejszego potwora. Poczekałem, aż zakończy szkołę. Ku mojej uldze, szła sama.

- Luno.. Możemy porozmawiać? - zapytałem, podchodząc do niej. Ta tylko na mnie spojrzała i ponownie ruszyła. - Chcę ci to wszystko wyjaśnić..

Tym razem się zatrzymała. Uznałem, że mogę jej powiedzieć czemu to zrobiłem.

- Wiesz, że Exceptio jest alarmującym, prawda? - zacząłem.

- Tak.

- Praca alarmującego jest o tyle cięższa od innych, że prawie nigdy nie ma go w jaskini. Przeze mnie musiał cały czas siedzieć w kamiennej norze i się mną opiekować. Tym samym mógłby stracić coś, co przez tak wiele lat starał się uzyskać. Chciałem, aby przestał się mną tak przejmować, jednak nie mogłem mu przemówić do rozsądku. Temu też zdecydowałem się na kupno eliksiru. Jedyne, co się zmieniło, to wygląd. W środku nadal jestem taki sam. Jednak nie dziwię się, że nie chcesz mnie już znać. - powiedziałem cicho. Po raz ostatni uśmiechnąłem się smutno do wilczycy, odbiłem się mocno i poleciałem przed siebie.

< Luna? >